ورق های فولادی گالوانیزهبه دلیل مقاومت عالی در برابر خوردگی به طور گسترده در ساخت بدنه خودرو استفاده می شود. آنها همچنین معمولاً از مواد فلزی در صنایعی مانند تولید لوازم خانگی، کمدهای بایگانی و مایحتاج روزمره استفاده می شوند. به منظور اطمینان از صحت و کیفیت قالب گیری محصول، ورق های فولادی گالوانیزه بریده می شوند. در این مرحله، برش لیزری متداول ترین روش فرآیندی است. این یک روش پردازش است که مواد را لمس نمی کند، بنابراین به سطح صفحه آسیب نمی رساند و هیچ سوراخی روی سطح برش وجود نخواهد داشت. این یک روش پردازش است که می تواند فرآیندهای بعدی را تا حد زیادی کاهش دهد. با این حال، گزارش های کمی در مورد تحقیقات سیستماتیک در مورد فرآیند برش لیزری ورق های فولادی گالوانیزه وجود دارد.
از آنجایی که ورق گالوانیزه یک ورق فولادی پوشش داده شده است، همیشه به عنوان ماده ای شناخته شده است که برش لیزری آن دشوار است. امروزه رایج ترین تجهیزات برای برش لیزری دستگاه برش لیزر فیبر است که مزایای زیادی در هزینه برش و نگهداری دارد. بنابراین، راه حل های بهتر برای دستگاه های برش لیزر فیبر در برش ورق های گالوانیزه چیست؟
همانطور که همه ما می دانیم، عملکرد ورق فولادی گالوانیزه محافظت از فولاد کربنی داخل از طریق گالوانیزه کردن روی سطح است. صفحه ای است که پس از استفاده طولانی مدت به راحتی زنگ نمی زند. اگرچه این نوع صفحه کمی گرانتر از صفحات فولاد کربن معمولی است، اما همچنان از نظر قیمت تمام شده محصول مقرون به صرفه است زیرا نیازی به فرآیندهای بعدی مانند سمپاشی برای جلوگیری از زنگ زدگی نیست.
در طول پردازش ورق های گالوانیزه، گاز کمکی باید اضافه شود. خلوص و فشار گاز کمکی مستقیماً بر کیفیت سطح مقطع ورق برش تأثیر می گذارد. خلوص اکسیژن مورد استفاده برای برش باید بالاتر از 99.6٪ باشد. هنگامی که خلوص اکسیژن مورد استفاده برای برش بیشتر باشد، سطح مقطع ورق گالوانیزه بریده می شود. هر چه زبری و کیفیت بالاتر باشد، البته هزینه برش نیز افزایش می یابد. خلوص نیتروژن در هنگام برش باید بالای 99.5٪ باشد. افزایش خلوص نیتروژن می تواند تضمین کند که رنگ درزها در حین برش ورق های گالوانیزه تغییر نمی کند.
از دیدگاه گاز کمکی، به طور کلی سه فرآیند برش برای ورق های فولادی گالوانیزه وجود دارد که عبارتند از برش هوا، برش اکسیژن و برش نیتروژن. اجازه دهید ابتدا مزایا و معایب این سه فرآیند برش را تحلیل کنیم:
اول، برش هوا: مزیت این است که هزینه پردازش بسیار کم است. فقط باید هزینه های برق خود لیزر و کمپرسور هوا را در نظر بگیرید. نیازی به متحمل شدن هزینه های بالای گاز کمکی نیست. با این حال، راندمان برش در صفحات نازک می تواند با برش نیتروژن رقابت کند. این یک روش برش اقتصادی و کارآمد است. اما کاستی های سطح برش نیز مشهود است. اول از همه، بخش برش هوا، فرزهای سطح زیرین را تولید می کند، و محصولات پردازش شده با لیزر نیز باید تحت پردازش ثانویه مانند سنگ زدایی قرار گیرند، که برای کل چرخه تولید محصول مناسب نیست. ثانیاً سطح مقطع برش هوا به راحتی سیاه می شود که بر کیفیت محصول تأثیر می گذارد. بنابراین، مزایای پردازش لیزری بدون پردازش بعدی قابل انعکاس نیست. بنابراین، بسیاری از شرکت ها تمایلی به انتخاب برش هوا در هنگام پردازش ورق های فولادی گالوانیزه ندارند.
دوم، برش اکسیژن: این روش سنتی ترین و استانداردترین روش برش است. مزیت این است که هزینه گاز کم است و در پردازش ورق فلز که عمدتاً از فولاد کربنی ساخته شده است، نیازی به تعویض مکرر گاز کمکی نیست که مدیریت کارخانه را تسهیل می کند. اما عیب آن این است که پس از برش اکسیژن، لایه ای از رسوب اکسید روی سطح سطح برش باقی می ماند. اگر چنین محصولاتی با مقیاس اکسید به طور مستقیم جوش داده شوند، رسوب اکسید به طور طبیعی در طول زمان کنده می شود. این یکی از دلایلی است که جوشکاری ورق های گالوانیزه به راحتی باعث جوش کاذب می شود.
سوم، برش نیتروژن: از نیتروژن برای پردازش با سرعت بالا استفاده کنید. از آنجایی که نقش نیتروژن با اکسیژنی که برای پشتیبانی از احتراق استفاده می شود متفاوت است، نقش محافظتی ایفا می کند، بنابراین بخش برش مقیاس اکسید تولید نمی کند. بسیاری از شرکت ها به این مزیت علاقه مند هستند، بنابراین اغلب از نیتروژن برای برش ورق های فولادی گالوانیزه استفاده می کنند. اما نقطه ضعف برش نیتروژن در اینجاست: از آنجا که هیچ محافظی در قسمت برش وجود ندارد، محصول به راحتی زنگ میزند. برای جلوگیری از زنگ زدگی محصول باید مجددا سمپاشی شود. در نتیجه ورق گالوانیزه خریداری شده با هزینه بالاتر، ویژگی های لایه گالوانیزه خود را نشان نمی داد که بسیار حیف است.
