1.-دیپ گالوانیزه سرد و گرم{2} فرآیندهای متفاوتی هستند
منظور صنعت از «لوله گالوانیزه»-هت گالوانیزه است. لوله فولادی تمیز، روان شده و در حمامی از روی مذاب که در دمای حدوداً 445{5}}465 درجه سانتیگراد نگهداری می شود، غوطه ور می شود. روی در دمای 419.5 درجه سانتیگراد ذوب می شود و در دمای حمام روی با سطح فولاد واکنش داده و یک لایه آلیاژ روی-آهن تشکیل می دهد که سپس توسط یک لایه بیرونی روی تقریباً p پوشیده می شود. این پوشش از نظر متالورژی به لوله متصل می شود، نه اینکه به سادگی روی آن رنگ شود.
گالوانیزه سرد-یک اصطلاح عامیانه است که معمولاً به معنای الکترو-گالوانیزه کردن است. روی از محلول الکترولیتی در دمای اتاق روی لوله رسوب می کند و هیچ لایه آلیاژی تشکیل نمی شود - پوشش اساساً روی خالص است. گاهی اوقات از همین عبارت برای رنگ غنی از روی استفاده میشود که با قلم مو یا اسپری استفاده میشود، که عمدتاً از طریق محتوای رنگدانه روی به جای پیوند فلزی محافظت میکند.
2. ضخامت و ساختار پوشش
ضخامت پوشش تنها راه قابل اعتماد برای تشخیص این دو محصول است. پوششهای لوله داغ معمولاً 45-85 میکرومتر در هر سطح، با جرم پوشش 500 گرم بر متر مربع یا بیشتر است. پوشش لوله های الکتروگالوانیزه معمولاً 5-15 میکرومتر در هر سطح است و جرم پوشش آن در محدوده 50-150 گرم بر متر مربع است.
| اموال | لوله گالوانیزه گرم- | لوله الکترو-گالوانیزه (سرد-). |
|---|---|---|
| ضخامت پوشش در هر سطح | به طور معمول 45-85 um | به طور معمول 5-15 um |
| جرم پوشش معمولی | 500 گرم در متر مربع و بالاتر | 50-150 g/m2 |
| ساختار پوشش | روی{0}}لایه آلیاژ آهن به علاوه لایه بیرونی روی خالص | روی تقریبا خالص، بدون لایه آلیاژی |
| پیوند به فولاد | پیوند متالورژیکی در حمام مذاب ایجاد می شود | رسوب شده توسط الکترولیز؛ پیوند ضعیف تر |
| محافظت از لبه{0}} | حفاظت فداکاری قوی در یک منطقه وسیع | با لایه نازک روی محدود شده است |
3. چگونه آنها را در عمل از هم جدا کنیم
ظاهر و لمس. پوششهای داغ-خاکستری مات و غالباً کمی زبر هستند، گاهی اوقات با طرحهای پهن یا چکههایی در نزدیکی انتهای لولهها. پوششهای الکترونی صافتر و روشنتر به نظر میرسند، نزدیک به رنگ فولادی.
ضخامت سنج پوشش. یک جریان سنج مغناطیسی یا گردابی{1}}خواندن سریعی را ارائه می دهد. بالاتر از 45 um به شیب داغ- اشاره دارد. کمتر از 15 um به گالوانیزه کردن الکترو- اشاره دارد.
وزن-آزمایش پوشش-. جداسازی روی و وزن کردن تلفات بر اساس ISO 1460 جرم پوشش واقعی را به دست میدهد. لوله گرم{5}به طور معمول از 500 گرم در متر مربع فراتر می رود.
آزمایش اسپری نمک از طریق پوشش روی فولاد کاوش کنید و نمونه را بر اساس ASTM B117 در معرض دید قرار دهید. آلیاژ ضخیمتر-لایه غوطهوری داغ-به مدت طولانیتری در برابر زنگ قرمز مقاومت میکند.
تست خراش. لبه چاقو لایه نازک الکترو را به راحتی بلند می کند. برداشتن لایه آلیاژی داغ-خیلی سخت تر است.
4. کدام فرآیند متناسب با برنامه است
لوله گالوانیزه داغ-گزینه استانداردی برای سازههای بیرونی، خطوط مدفون، توزیع آب و گاز و هر سرویسی است که لوله خیس بماند یا در معرض جوهای تهاجمی قرار گیرد. در برابر استانداردهای پوششی مانند EN ISO 1461، EN 10240 و ASTM A123/A123M و استانداردهای محصولات لوله مانند GB/T 3091 یا ASTM A53 مشخص شده است.
لولههای الکترو{0} گالوانیزه عمدتاً در کاربردهای داخلی خشک - قابهای سبک، مدیریت کابل، مجرای برق، مبلمان و اتصالات داخلی - استفاده میشود که ظاهر و هزینه آن بیش از حداکثر عمر پوشش اهمیت دارد. پوششهای روی آبکاری شده روی اجزای فولادی تحت استاندارد EN ISO 2081 قرار دارند.
5. سوالات متداول
Q1: آیا می توان از لوله گالوانیزه گرم-دیپ و الکترو-به جای هم استفاده کرد؟
نه در جایی که خوردگی اهمیت دارد. پوشش غوطه ور گرم تقریباً سه تا ده برابر ضخیم تر است، بنابراین محافظت بسیار طولانی تری در فضای باز و در سرویس های مرطوب ایجاد می کند. تعویض یکی با دیگری بدون بررسی مشخصات می تواند عمر مفید را به طور چشمگیری کاهش دهد.
Q2: در واقع "-گالوانیزه سرد" به چه معناست؟
در تجارت لوله معمولاً به الکترو-گالوانیزه کردن، یک فرآیند الکترولیتی دمای اتاق- اشاره دارد. این اصطلاح همچنین برای رنگ غنی از روی استفاده میشود. هیچ یک از این دو لایه آلیاژی-لایه پیوندی گالوانیزه گرم واقعی-را تولید نمی کند.
Q3: چرا لوله داغ-گرانتر است؟
روی بیشتر مصرف می کند، در دمای فرآیند بالاتر کار می کند و نیاز به تمیز کردن و روان شدن بیشتری دارد. اولین هزینه بالاتر معمولاً با عمر طولانی تر در محیط های پر تقاضا جبران می شود.
Q4: چگونه می توانم ضخامت پوشش را در محل بررسی کنم؟
از یک جریان سنج مغناطیسی یا گردابی کالیبره شده- استفاده کنید. چندین نقطه را در اطراف محیط و نزدیک هر دو انتها اندازه گیری کنید، زیرا پوشش با موقعیت لوله در حمام متفاوت است.
Q5: کدام استانداردها برای هر فرآیند اعمال می شود؟
پوششهای شیب داغ در استانداردهای EN ISO 1461، EN 10240 و ASTM A123/A153 مشخص شدهاند. پوششهای گالوانیزه الکترو{5} در EN ISO 2081. محصولات لوله خود از استانداردهای محصول مانند GB/T 3091 یا ASTM A53 پیروی میکنند.
Q6: آیا لوله{1}}الکترو گالوانیزه برای تامین آب مناسب است؟
به طور کلی خیر پوشش نازک به سرعت در آب خورده می شود و سوراخ شدن می تواند فولاد را در معرض دید قرار دهد. لولههای گالوانیزه گرم-منطبق با استانداردهای آب محلی مربوطه{3}}گزینه معمول برای خطوط آب گالوانیزه است.


